درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی در تهران - دکتر نقره کار

درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی یکی از روش‌های مؤثر برای کاهش درد، کم کردن فشار روی اعصاب و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به این عارضه است. تنگی کانال نخاعی زمانی رخ می‌دهد که فضای عبور نخاع و ریشه‌های عصبی در ستون فقرات باریک‌تر شده و در نتیجه به اعصاب فشار وارد شود. این وضعیت می‌تواند با علائمی مانند درد کمر، انتشار درد به پاها، بی‌حسی، گزگز یا ضعف عضلانی همراه باشد.

در کلینیک درد دکتر نقره کار، رویکرد درمانی بر پایه روش‌های کم‌تهاجمی و غیرجراحی است تا بدون نیاز به عمل باز، التهاب کاهش یابد، فشار عصبی کنترل شود و بیمار بتواند با حداقل دوره نقاهت به زندگی عادی بازگردد. درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی بر اساس شرایط اختصاصی هر بیمار ارائه می‌شود و جراحی باز تنگی کانال نخاعی معمولاً تنها برای افرادی توصیه می‌شود که از درمان های محافظه کارانه و کم تهاجمی خسته شده اند و هنوز از دردهای ناتوان کننده ‌رنج می‌برند.

آیا درمان قطعی تنگی کانال نخاعی امکانپذیر است؟

در بسیاری از موارد، درمان قطعی تنگی کانال نخاعی بدون جراحی وجود ندارد، زیرا این مشکل معمولاً ناشی از تغییرات ساختاری در ستون فقرات است که با افزایش سن یا فرسایش طبیعی مهره‌ها و دیسک‌ها ایجاد می‌شود. روش‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، تزریق اپیدورال، رادیوفرکوئنسی، اصلاح سبک زندگی و داروهای ضدالتهاب می‌توانند علائم را کنترل کرده، درد را کاهش دهند و عملکرد حرکتی را بهبود بخشند، اما تغییر ساختاری و تنگی کانال به‌طور کامل برطرف نمی‌شود.

در موارد شدید که علائم تنگی کانال نخاع گردن و کمر پیشرفت می‌کنند یا فعالیت‌های روزمره را مختل می‌کنند، جراحی باز یا روش‌های مداخله‌ای کم‌تهاجمی ممکن است تنها راه درمان قطعی باشد. بنابراین هدف اصلی درمان غیرجراحی، کاهش درد، بهبود کیفیت زندگی و به تأخیر انداختن نیاز به جراحی است.

عوامل خطر تنگی کانال نخاعی

۱- افزایش سن:

اصولاً با افزایش سن افراد دچار تنگی کانال نخاعی می شوند؛ زیرا مفصلهای پشت ستون مهره ها که فاست facet نامیده می‌شوند دچار ساییدگی و در نتیجه خارج شدن از شکل طبیعی و در واقع دچار بزرگ شدن فاست ها می شوند. با افزایش سن عضلات ما تحلیل می روند، لیگامان های ما شل می‌شوند و در نتیجه به فاست ها فشار بیشتری می آید و ناپایدار و لق می شوند. فاست ها برای جبران این فشار و ایجاد پایداری در ستون مهره ها و جلوگیری از لق شدن ستون فقرات مجبورند سطح تماس خود را زیاد کنند؛ یعنی مجبورند بزرگتر شوند تا بتوانند فشار وزن ما را تحمل کنند و همین باعث تنگی کانال نخاعی می شود.

۲- ژنتیک:

در عده ای از افراد قطر کانال نخاعی کوچکتر از افراد عادی جامعه است.

۳- شغل های سنگین:

قاعدتاً کسانی که شغل هایی دارند که کمر آنها هنگام کار به مقدار زیاد و به تعداد زیاد حرکت می کند، مثل شغل هایی که مستلزم خم شدن به طرف چرخیدن می باشد.

۴- بیمارهای مادرزادی:

بیماری هایی مانند آکندروپلازی ها. این افراد دچار کوتاهی دست و پا هستند و سر بزرگی دارند و مستعد تنگی کانال نخاعی هستند؛ زیرا کانال نخاعی آنها قطر کمی دارد.

5-بیماری های روماتیسمی:

بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت آنکیلوزان باعث می‌شوند که فرد مستعد تنگی کانال نخاعی بشود؛ زیرا در این بیماری ها مفاصل ستون مهره ها یا فاست دچار التهاب می‌شوند و همین التهاب باعث افزایش رشد آنها می شود.

انواع تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی را به انواع مختلفی تقسیم کرده‌اند، از لحاظ محل، تنگی کانال نخاعی را به سه دسته تقسیم می کنند.

1. نوع مرکزی
2. نوع محیطی
3. نوع تنگی سوراخ بین مهره ای

هم از لحاظ بالینی و هم از لحاظ ام آر آی، هر کدام از این سه نوع تنگی علائم متفاوتی دارند؛ اما در بیماران پیشرفته معمولاً هر سه قسمت تنگ می‌شوند. بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی مرکزی معمولاً به صورت لنگش متناوب مراجعه می کنند یعنی بیمار بعد از مدتی ایستادن یا راه رفتن دچار خستگی پاها می شود و عملاً نمی‌تواند به راه رفتن ادامه دهد و مجبور است چند دقیقه استراحت کند سپس به راه رفتن خود ادامه دهد. بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی محیطی علائم درد ریشه عصبی و هم درجاتی از لنگش متناوب را نشان می دهند. بیماران مبتلا به تنگی نوع سوم یعنی تنگی سوراخ عصبی که در آنها فقط سوراخ عصبی تنگ می شود به صورت درد شدید تیر کشنده در اندام تحتانی است که علائم آنها شبیه علائم بیرون زدگی دیسک گردن و کمر است و لنگش متناوب معمولاً ندارند.

تشخیص تنگی کانال نخاع

اولین راه تشخیص تنگی کانال نخاعی، گرفتن شرح حال از بیمار است. اینگونه بیماران معمولاً علائم لنگش متناوب دارند؛ یعنی بیمار پس از مدتی راه رفتن دچار خستگی گزگز و خواب رفتگی و درد در اندام های تحتانی و کمر می شود. پس از چند دقیقه نشستن و استراحت کردن بهبود پیدا می‌کند و سپس به مسیر خود ادامه می دهد. مهمترین راه تشخیص تنگی کانال نخاعی انجام ام آر آی است و سپس ام نوار عصبی و عضلانی یا EMG که درگیری مزمن ریشه های عصبی را نشان می‌دهد.

مزایای درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی

درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی برای بسیاری از بیماران یک گزینه ایمن و مؤثر محسوب می‌شود، به‌ویژه در مواردی که شدت تنگی متوسط است یا بیمار تمایلی به انجام جراحی باز ندارد. این روش‌ها با تمرکز بر کاهش التهاب، کنترل درد و بهبود عملکرد حرکتی، می‌توانند کیفیت زندگی را به شکل قابل توجهی ارتقا دهند. مزایای این روش عبارتند از:

• عدم نیاز به بیهوشی و برش جراحی: روش‌های غیرجراحی کم‌تهاجمی هستند و بدون ایجاد برش یا بیهوشی عمومی انجام می‌شوند؛ بنابراین خطرات مرتبط با جراحی کاهش می‌یابد.
• دوره نقاهت کوتاه‌تر: بیماران معمولاً پس از درمان‌های غیرجراحی می‌توانند سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره بازگردند و نیاز به بستری طولانی‌مدت ندارند.
• کاهش ریسک عوارض جدی: در مقایسه با جراحی باز ستون فقرات، احتمال بروز عوارضی مانند عفونت، خونریزی شدید یا آسیب گسترده بافتی کمتر است.
• امکان تکرار درمان در صورت نیاز: روش‌هایی مانند تزریق اپیدورال یا رادیوفرکوئنسی در صورت بازگشت علائم قابل تکرار هستند و می‌توان آن‌ها را متناسب با وضعیت بیمار تنظیم کرد.
• حفظ ساختار طبیعی ستون فقرات: در درمان‌های غیرجراحی، ساختار مهره‌ها و بافت‌های اطراف دست‌نخورده باقی می‌ماند و از تغییرات دائمی در آناتومی ستون فقرات جلوگیری می‌شود.
• مناسب برای بیماران پرخطر: افرادی که به دلیل سن بالا یا بیماری‌های زمینه‌ای (مانند مشکلات قلبی یا دیابت) گزینه مناسبی برای جراحی نیستند، می‌توانند از روش‌های غیرجراحی بهره‌مند شوند.
• بهبود تدریجی و کنترل پایدار درد: با ترکیب درمان‌های مداخله‌ای، فیزیوتراپی و اصلاح سبک زندگی، می‌توان درد را به‌صورت پایدار کنترل کرده و عملکرد حرکتی را بهبود بخشید.

در مجموع، درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی رویکردی ایمن و هدفمند است که در بسیاری از بیماران می‌تواند جایگزین مناسبی برای جراحی باشد یا انجام آن را به تعویق بیندازد.

روش های درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی

روش‌های درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی با هدف کاهش درد، کم کردن التهاب، بهبود عملکرد حرکتی و افزایش کیفیت زندگی بیمار انجام می‌شوند. این روش‌ها معمولاً باعث برطرف شدن کامل تنگی ساختاری کانال نمی‌شوند، اما در بسیاری از بیماران می‌توانند علائم را به طور قابل توجهی کنترل کرده و نیاز به جراحی را به تعویق بیندازند یا برطرف کنند.

ورزش درمانی

ورزش برای تنگی کانال نخاعی یکی از مؤثرترین روش‌های درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی است. تمرینات تخصصی با تقویت عضلات اطراف ستون فقرات (به‌ویژه عضلات مرکزی بدن)، باعث افزایش ثبات مهره‌ها و کاهش فشار روی اعصاب می‌شوند.

• تمرینات کششی برای کاهش خشکی و افزایش انعطاف‌پذیری
• تمرینات تقویتی برای عضلات شکم و کمر
• یوگا و حرکات اصلاحی برای بهبود تعادل و جریان خون

ورزش باید تحت نظر متخصص و متناسب با شرایط بیمار طراحی شود تا از تشدید علائم جلوگیری شود.

استفاده از بریس، گردنبند یا کمربند طبی

در مواردی که تنگی کانال نخاعی در گردن یا کمر وجود دارد، استفاده از وسایل حمایتی می‌تواند به تثبیت ستون فقرات کمک کند. این وسایل با محدود کردن حرکات دردناک، فشار روی کانال نخاعی را کاهش داده و به اعصاب فرصت ترمیم می‌دهند. البته استفاده طولانی‌مدت باید با نظر پزشک باشد تا موجب ضعف عضلانی نشود.

فیزیوتراپی تخصصی

فیزیوتراپی ترکیبی از درمان‌های غیرفعال و فعال است:

• درمان‌های غیرفعال: کمپرس سرد و گرم، اولتراسوند، تحریک الکتریکی (TENS)، لیزرتراپی و ماساژ درمانی برای کاهش التهاب و درد
• درمان‌های فعال: تمرینات اصلاحی، کششی و تقویتی جهت پایدارسازی ستون فقرات و افزایش استقامت عضلات

فیزیوتراپی نقش مهمی در بازگرداندن دامنه حرکتی طبیعی و جلوگیری از پیشرفت علائم دارد.

اصلاح وضعیت بدنی (Posture Correction)

برخی بیماران متوجه می‌شوند که خم شدن رو به جلو هنگام راه رفتن باعث کاهش درد می‌شود؛ زیرا در این وضعیت فضای کانال نخاعی کمی بازتر می‌شود. آموزش صحیح نشستن، ایستادن، خوابیدن و بلند کردن اجسام می‌تواند فشار وارد بر اعصاب را کاهش دهد و از تشدید علائم جلوگیری کند.

دارودرمانی

در مواردی که التهاب عامل اصلی فشار عصبی باشد، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن می‌توانند به کاهش ورم و درمان تنگی کانال نخاعی گردن و کمر کمک کنند. در برخی بیماران، داروهای شل‌کننده عضلات یا داروهای کنترل دردهای عصبی نیز تجویز می‌شود. مصرف دارو باید تحت نظر پزشک باشد.

استراحت هدفمند

استراحت کوتاه‌مدت در دوره‌های تشدید درد می‌تواند مفید باشد، اما بی‌تحرکی طولانی توصیه نمی‌شود. بازگشت تدریجی به فعالیت و انجام تمرین‌های هوازی سبک مانند دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی کنترل‌شده به بهبود گردش خون و کاهش خشکی عضلات کمک می‌کند.

کشش ستون فقرات (ترکشن)

ترکشن با ایجاد کشش ملایم در ستون فقرات، ممکن است به طور موقت فشار روی ریشه‌های عصبی را کاهش دهد. با این حال، تأثیر آن در همه بیماران یکسان نیست و معمولاً به عنوان درمان مکمل استفاده می‌شود.

تزریق اپیدورال

تزریق استروئید اپیدورال اطراف اعصاب، یکی از روش‌های مؤثر در کاهش دردهای شدید منتشرشونده به پا یا دست است. این روش کم‌تهاجمی می‌تواند التهاب اطراف عصب را کاهش داده و تسکین قابل توجهی ایجاد کند، به‌ویژه در مواردی که درد حاد و مقاوم به درمان‌های ساده وجود دارد.

طب سوزنی

طب سوزنی با تحریک نقاط خاصی از بدن می‌تواند در کاهش درد و بهبود عملکرد برخی بیماران مؤثر باشد. این روش بیشتر به عنوان درمان مکمل برای کنترل درد استفاده می‌شود.

درمان های دستی و کایروپراکتیک

درمان‌های دستی با هدف بهبود هم‌راستایی مفاصل و کاهش محدودیت حرکتی انجام می‌شوند. این روش‌ها می‌توانند اسپاسم عضلانی را کاهش داده و حرکت طبیعی ستون فقرات را بهبود دهند. انجام این درمان‌ها باید توسط متخصص آموزش‌دیده صورت گیرد.

ماساژ درمانی

ماساژ با شل کردن عضلات منقبض اطراف ستون فقرات، کاهش اسپاسم و بهبود گردش خون، می‌تواند فشار غیرمستقیم بر اعصاب را کم کرده و درد را تسکین دهد. این روش معمولاً به عنوان درمان کمکی در کنار سایر روش‌های غیرجراحی استفاده می‌شود.

درمان های گیاهی و مکمل های ضدالتهاب

برخی ترکیبات گیاهی دارای خواص ضدالتهابی هستند و ممکن است در کاهش دردهای خفیف تا متوسط مؤثر باشند، از جمله:

• زردچوبه (کورکومین) با اثر ضدالتهابی طبیعی
• زنجبیل برای کاهش التهاب و درد عضلانی
• امگا ۳ برای کمک به کاهش التهاب عمومی بدن

مصرف این مکمل‌ها باید تحت نظر پزشک انجام شود، زیرا ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشند.

کنترل وزن

اضافه‌وزن باعث افزایش فشار بر ستون فقرات کمری می‌شود. کاهش وزن اصولی می‌تواند فشار مکانیکی روی مهره‌ها و اعصاب را کم کرده و شدت علائم را کاهش دهد.

اصلاح سبک زندگی

• پرهیز از نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت
• استفاده از صندلی و تشک مناسب
• خودداری از بلند کردن اجسام سنگین به روش نادرست

این اصلاحات ساده می‌توانند از پیشرفت علائم جلوگیری کنند.

در مجموع، درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی معمولاً ترکیبی از چند روش است و انتخاب بهترین برنامه درمانی باید بر اساس شدت تنگی، علائم بیمار و نظر متخصص انجام شود.

چه کسانی می‌توانند از درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی استفاده کنند؟

درمان غیرجراحی تنگی کانال نخاعی برای بسیاری از بیماران مناسب است، اما معمولاً برای افرادی که شدت تنگی متوسط تا خفیف دارند و علائمشان کنترل‌پذیر است، مؤثرتر است. افرادی که می‌توانند از این روش‌ها بهره‌مند شوند عبارتند از:

• افرادی که درد، گزگز یا بی‌حسی در پاها یا دست‌ها دارند، اما هنوز عملکرد روزمره‌شان به‌طور جدی مختل نشده است.
• کسانی که می‌خواهند علائم خود را کنترل کنند بدون آنکه به جراحی باز نیاز داشته باشند.
• بیماران مسن یا کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای مانند مشکلات قلبی، دیابت یا فشار خون دارند و انجام جراحی باز برایشان ریسک بالایی دارد.
• بیمارانی که تمایل دارند روش‌هایی مانند فیزیوتراپی، تزریق اپیدورال، رادیوفرکوئنسی، ماساژ درمانی یا اصلاح سبک زندگی را امتحان کنند.
• کسانی که ترجیح می‌دهند ابتدا با روش‌های غیرجراحی علائم خود را کنترل کنند و تنها در صورت پیشرفت بیماری به جراحی روی بیاورند.

در مجموع، درمان غیرجراحی برای افرادی مناسب است که شدت بیماری متوسط است، عملکرد روزمره تا حد زیادی حفظ شده و تمایل به استفاده از روش‌های کم‌تهاجمی دارند.

بهترین درمان های غیر جراحی تنگی کانال نخاعی

مهمترین و رایجترین درمان غیر جراحی تنگی کانال نخاعی، تزریق داخل فضای اطراف نخاعی (اپیدورال) در محل تنگی میباشد. با این تزریق التهاب های اطراف محل تنگی کاهش یافته و خونرسانی به ناحیه آسیب دیده بیشتر شده که این خود موجب افزایش رسیدن اکسیژن و مواد سازنده به نواحی آسیب دیده شده که موجب تسریع روند بازسازی و کاهش تنگی کانال تا حدودی میشود. این روش بسیار مؤثر بوده اما ممکن است نیاز به چندین بار تزریق در فواصل منظم داشته باشد. این تزریق ها به صورت سرپایی و بدون نیاز به بیهوشی و برش جراحی در اتاق عمل استریل با کمک تصویر برداری توسط فوق تخصص درد انجام میشود. مواد تزریقی میتواند شامل مواد استروئیدی، اوزون و داروهای جایگزین دیگری باشند. امروزه کاربرد RCE یا امواج رادیو فرکوئنسی نیز از جمله درمان های جدید است که تا حدودی زیادی میتواند مؤثر باشد.

نحوه تزریق اپیدورال کانال نخاعی

التهاب یکی از مؤلفه‌های اصلی بسیاری از دردها است که کاهش آن بالطبع تسکین درد را به دنبال خواهد داشت. داروی استروئیدی در تزریق اپیدورال مستقیماً وارد فضای اپیدورال ستون فقرات می‌شود. در تزریق استروئید اپیدورال معمولاً مایعی حاوی کورتیزون (استروئید) و داروی بی‌حسی (لیدوکائین یا بوپیواکائین) و یا آب نمک به کار برده می‌شود. استروئید، یا کورتیزون معمولاً به عنوان عامل ضد التهاب تزریق می‌شود. تریامسینولون استوناید، دگزامتازون و استات متیل پردنیزولون از جمله استروئیدهای پرکاربرد هستند. لیدوکائین یا زایلوکائین یک داروی بی‌حسی موضعی با اثرگذاری سریع است که درد را به طور موقت آرام می‌کند. اثر دیگر داروی بی‌حسی مورد استفاده، بوپیواکائین که دوام بیشتری دارد. اگرچه این داروهای بی‌حسی موضعی در اصل برای تسکین درد استفاده می‌شوند؛ اما به مثابه شوینده نیز عمل می‌کنند و با رقیق کردن عامل‌های شیمیایی یا ایمنی شناختی از شدت التهاب می‌کاهند. آب نمک برای رقیق کردن داروی بی‌حسی یا رقیق کردن عامل‌های شیمیایی یا ایمنی شناختی و در نتیجه کاهش التهاب تزریق می‌شود.

مراقبت بعد از تزریق اپیدورال کانال نخاعی

• پس از ترخیص به منزل، باید در مورد استراحت کردن خود برنامه ای داشته باشید. اگر در ناحیه تزریق درد احساس می کنید، استفاده از کیسه یخ در این ناحیه می تواند مفید باشد.
• اگر در حین عمل، تزریق وریدی آرام بخش داشته اید، نباید حداقل تا هشت ساعت بعد از عمل با ماشین رانندگی کنید.

درمان تنگی کانال نخاعی با جراحی

لامینوتومی و فورامینوتومی

از طریق این عمل جراحی دهانه کانال نخاعی بزرگ‌ تر می شود تا جا برای رشته‌های عصبی افزایش یابد. این روش جراحی هم به صورت جراحی باز ممکن است هم می توان با رد کردن یک لوله از کنار ستون فقرات نیز آن را انجام داد. در این حالت جراح برای دیدن مهره‌ها از تصاویر اشعه ایکس زنده استفاده می کند و بخش مورد نظر نیز به وسیله همین لوله خارج می شود تا دهانه بزرگ تر شود.

لامینکتومی

در این روش لامینا برداشته می شود. با برداشتن این قسمت، فضای کانال نخاعی بیش تر شده و فشار نیز از روی نخاع برداشته می شود. این روش به تجهیزات سخت افزاری مخصوص نیاز دارد.

دیسککتومی

گاهی آنقدر اندازه دیسک زیاد است که جراح تصمیم به حذف آن قسمت می گیرد تا فضای کانال نخاعی باز شود و رشته‌های عصبی آزادانه تر از درون آن عبور کنند. به کمک ابزار جراحی کوچک و خاصی می توان این جراحی را با برش های کوچک تر و آسیب کمتر به بافت سالم انجام داد که به این روش میکرودیسککتومی می گویند.

فیوژن ستون فقرات

در صورتی که علت این تنگی کانال نخاع جابجایی مهره ها باشد می توان از این روش استفاده کرد. در این جراحی پزشک، مهره ها را در جای صحیح خود قرار می دهد آنها را به کمک میله و پیچ ثابت می کند تا دیگر حرکت نکنند.

جراحی تثبیت برای مشکل تنگی مجرای نخاعی

برخی از بیماران بعد از عمل جراحی تنگی کانال نخاعی نیازمند یک جراحی تثبیت هستند تا مهره‌هایی که از جای خود حرکت کرده‌اند را در جایشان تثبیت کنند.

درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی در کلینیک درد دکتر نقره کار

در کلینیک درد دکتر نقره کار، درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی با رویکردی تخصصی و کم‌تهاجمی انجام می‌شود. دکتر نقره کار، فوق تخصص درد، با بهره‌گیری از تکنیک‌های پیشرفته مانند تزریق اپیدورال و رادیوفرکوئنسی (RFE) به کاهش درد، بهبود عملکرد حرکتی و افزایش کیفیت زندگی بیماران کمک می‌کند. در این مرکز، درمان‌ها به صورت سرپایی و بدون نیاز به بیهوشی یا برش جراحی انجام می‌شوند و با استفاده از تجهیزات تصویربرداری دقیق، داروها یا تکنیک‌های مداخله‌ای دقیقاً در محل مورد نیاز اعمال می‌گردند. این رویکرد باعث می‌شود بیماران به سرعت پس از درمان به فعالیت‌های روزمره بازگردند و از عوارض ناشی از جراحی باز پیشگیری شود.

کلینیک درد دکتر نقره کار به عنوان مرجعی تخصصی برای درمان غیرجراحی تنگی کانال نخاعی شناخته می‌شود و مناسب افرادی است که به دنبال کاهش درد، کنترل علائم و پیشگیری از پیشرفت بیماری هستند. برای اطلاعات بیشتر با کلینیک با شماره‌های 77 6700 88 - 88 6700 88 تماس بگیرید.

سوالات متداول درباره درمان تنگی کانال نخاعی

برای تنگی کانال نخاعی چه کنیم؟

ابتدا با متخصص درد مشورت کنید و روش‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، ورزش و اصلاح سبک زندگی را امتحان کنید.

آیا تنگی کانال نخاعی بدون جراحی درمان می‌شود؟

بله، روش‌های غیرجراحی می‌توانند علائم را کنترل کرده و درد را کاهش دهند، اما تغییر ساختاری کامل ستون فقرات معمولاً نیازمند جراحی است.

چگونه تنگی کانال نخاعی را درمان کنیم؟

با ورزش، فیزیوتراپی، تزریق اپیدورال یا رادیوفرکوئنسی و استفاده از کمربند طبی می‌توان درد و محدودیت حرکتی را کاهش داد. اگر این روش‌ها نتیجه ندادند باید از جراحی استفاده کنید.

درمان قطعی تنگی کانال نخاعی وجود دارد؟

در موارد شدید، جراحی ممکن است تنها راه درمان قطعی باشد؛ روش‌های غیرجراحی برای کنترل علائم مناسب هستند.

چند جلسه درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی نیاز است؟

تعداد جلسات بستگی به شدت بیماری و روش درمانی دارد؛ معمولاً چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد.

آیا بعد از درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی می‌توان به فعالیت روزمره برگشت؟

بله، بیشتر روش‌های غیرجراحی سرپایی هستند و بیمار بلافاصله می‌تواند فعالیت‌های روزمره را ادامه دهد.

چه کسانی نمی‌توانند از درمان غیرجراحی تنگی کانال نخاعی استفاده کنند؟

افرادی با تنگی شدید و اختلال عملکرد پیشرفته یا علائم حاد عصبی ممکن است نیازمند جراحی باشند.

---

آدرس مطب : تهران، میدان آرژانتین، ابتدای خیابان الوند، ساختمان مرکزی پزشکان،طبقه اول
تلفن : 88670088 - 021نظرات کاربران درباره این مطلب :روح اله آسیاکار [ 1402-08-22 ] با سلام وخسته نباشی خدمت دکترمحترم مادرم سالهاست با تنگی کانال نخاع مواجه هست و حتی چندین بار درمان پلاسما تراپی انجام داده ولی تأثیری نداشته است و با توجه به اینکه قلبش ضعیف هست وامکان عمل باز ندارد که بیهوش شود آیا راهی براش وجود داره تا از مشکل تنگی کانال نخاع رهایی پیداکنه؟ ممنونم راهنمایی کنید چون نمیتونه درست راه بره وشدید درد داره

اسماعیل شامحمدی [ 1402-06-28 ] سلام آقای دکتر عزیز به من گفتن مهره ۵دچار پارگی شده و همین امر باعث تنگی کانال نخاعی شدم دکتر میگه باید عمل کنی نمی دانم چکار کنم آیا عمل کردن مفید خواهد بود وراههای دیگر ی بغیر از عمل باز وجود دارد لطفاً راهنمایی کنید ث

صابونی [ 1402-05-28 ] سلام آقای دکتر به من گفتن تنگی کانال نخاع گردن داری باید عمل بشی به جز عمل راه دیگه ای هست درمان دارویی داره عمل سختی هست یه کم میترسم

بابلی [ 1402-05-28 ] سلام آقای دکتر خسته نباشید مادرم تنگی کانال نخاع دارن گفتن باید حتما عمل بشه بنظرتون با عمل شرایطش بهتر میشه

فاطمه [ 1402-05-28 ] سلام آقای دکتر من مدت دو ساله ک از تنگی کانال نخاعی رنج میبرم.این موضوع باعث تنگی نفس و درد شدید در پاها و گزگز دست و پاهام شده.ام ار ای هم گرفتم میشه لطفا منو راهنمایی کنید

اگر سوال دارید اینجا بپرسیدکاربر : سلام اقای دکترمن تنگی کانال نخاع دارم دوتاازمهره هام لق شده ودیسک ۴و۵ هم بیرون زده یه دکترگفت سریع بایدعمل بشی ویکی دیگه گفت فعلابروفیزیوتراپی بالیزرداب درمانی به نظرشماکدوم بهتره؟ممنون ازشما
سلام باید عکس رادیولوزی کمر را برای من بفرستید تا ببینم میزان سرخوردگی چقدر هست . نوار عصب هم اگر ارید بفرستید . در نوار عصب حتما باید شدت درگیری درماتوم مشخص شود

کاربر : سلام .ببخشید بابای من یک ماهی هست کمر درد شدید داره...۷۱ سالشه...د‌کتر م بهش گفته باید عمل کنه...انگاری دبسکش زده بیرون ..یکی از پاهاش هم گز گز میکنه و تیر میکشه...و با عصا راه میره...یه موقع هایی درد داره و تو یه حالتایی هم درد نداره...میخواستم بدونم میشه بدون جراحی درمانش کرد؟
تنگی شدید دارد اگر ضعف پا دارند باید عمل باز شود

نام :
تلفن ( اختیاری ) :
ایمیل ( اختیاری ) :
متن پیـام :
انتخاب فایل ( اختیاری ) :